Hotel Oosterschelde & Restaurant 't Veerhuis

Welkom bij Hotel Oosterschelde & Restaurant 't Veerhuis

1 2 3 4 5

Leuke Plaatsjes

Hotel Oosterschelde ligt op het schiereiland Sint Philipsland. De omgeving kent echter tal van leuke plaatsjes die het bezoeken waard zijn. Hieronder een kleine impressie:

Overzicht leuke plaatsjes rondom Hotel Oosterschelde:

 


 

Rust, ruimte en natuur in:

Sint Philipsland en Anna Jacobapolder

Sint Philipsland kenmerkt zich door zijn uitgestrektheid en vooral door zijn rust. In de 15e eeuw nam Anna van Bourgondie het initiatief om een stuk schor te bedijken tussen de Slaak en het Zijpe en stichtte het dorp Sint Philipsland, dat zij de naam gaf van haar vader Philips de Goede. Een eeuw later verdween het dorp echter in de golven van de zee en werd in de 17e eeuw opnieuw bedijkt. Willem Frederik del Campo dijkte in 1847 de Anna Jacobapolder in, waardoor de oppervlakte van Sint Philipsland werd verdubbeld. De kerk van Flipland is gebouwd als zaalkerk in 1668 en er werd gebruik gemaakt van sloophout. Of dit de oorzaak is van het feit dat de kerk regelmatig ingrijpend gerestaureerd moet worden, is niet bekend.
Van verre is de gele houten 18e eeuwse korenmolen De Hoop op de dijk te zien. De laatst overgebleven hollestelle van Zeeland ligt in de Rumoirtschorren. Het is een stelberg met daarin een drinkput voor het vee. Bij hoog water konden de herders met hun schapen zich hierop terug trekken. Ook heeft Sint Philipsland nog een in werking zijnde eendenkooi op zijn grondgebied. De eendenkooi bestaat uit een kooiplas met 4 met rietschermen omzoomde sloten. De kooi wordt gebruikt om wilde eenden te vangen, door middel van lokeenden. De eendenkooi staat onder beheer van de stichting Het Zeeuws Landschap en is op aanvraag te bezichtigen.

De zeven polders van Sint Philipsland

De structuur en het landschap van Sint Philipsland kunnen niet goed begrepen worden zonder stil te staan bij de geschiedenis van dit schiereiland. Sint Philipsland bestaat uit zeven polders, waarvan de laatste van 1936 dateert. Sint Philipsland is dus nog niet zo lang ‘af’.

De oudste polder is de Oude Polder van Sint Philipsland uit 1645, toen allerlei eerdere inpolderingen door één nieuwe dijk werden verenigd. De Anna Jacobapolder en de Kramerspolder zijn buurpolders, die in hetzelfde jaar zijn ontstaan. Kon dat dan niet net zo makkelijk één polder worden, kun je je afvragen. De twee polders zijn inderdaad door één bedijking ontstaan, maar omdat de Bruintjeskreek als fysieke grens er tussen lag, koos men voor twee namen en twee polderbesturen. Met de Prins Hendrikpolder is ook iets bijzonders aan de hand. Deze nog jonge polder uit 1907 was direct al interprovinciaal: half Zeeuws, half Brabants. In 1975 werd deze polder ook nog letterlijk doorsneden door het Schelde-Rijnkanaal. De Abraham Wissepolder, de jongste polder van Sint Philipsland, is in 1935 ingedijkt. Vanwege de toen heersende werkeloosheid vond dit plaats in het kader van de ‘werkverschaffing’. Werkeloze kostwinners konden hier geld verdienen; Zij ontvingen voor een werkweek van vijftig uur NLG 11,65. Van bijna alle zeven polders bestaan de originele bedijkingen nog, soms als ‘schapendijkje’ en soms als functionerende binnendijk voor het geval de zeedijk het mocht begeven.

Terug naar overzicht: leuke plaatsjes ^


 

 

 

Geteisterd door Watersnoodramp

Stavenisse

Op de kop van de haven van Stavenisse staat het voormalig gemeentehuis, dat in 1860 gebouwd werd op de plaats waar eerst een wachthuis uit de 80-jarige oorlog stond. Tijdens de Watersnoodramp van 1 februari 1953 hebben honderden mensen hier een veilig toevluchtsoord gevonden. Desalniettemin werd Stavenisse tijdens de Watersnoodramp zwaar getroffen. In de Voorstraat met zijn leilinden, vormen de 17e, 18e en 19e eeuwse gevels een mooi geheel. Aansprekend is ook de door  Rombout Verhulst vervaardigde marmeren graftombe van de in 1669 gestorven ambachtsheer Hieronymus van Tuyll van Serooskerken. Deze is te bezichtigen in de Nederlands Hervormde Kerk. 

Meer informatie over Stavenisse (externe links)

Terug naar overzicht 'leuke plaatsjes'


Authentiek stadsfeertje

Tholen

Het stadje Tholen ligt in het oosten van de provincie Zeeland, op het eiland Tholen. Het is gelegen aan de westkant van het Schelde-Rijnkanaal, dat de grens vormt met de provincie Noord-Brabant. Om historische redenen wordt Tholen geen dorp maar een stad genoemd: in de 14e eeuw heeft Tholen stadsrechten verworven.

Stadsbeeld

Tholen heeft zijn authentieke sfeer weten te behouden. Wie door Tholen dwaalt, krijgt een goede indruk hoe de burgers van Tholen vroeger geleefd hebben. Tholen heeft een historische stadskern, die nog steeds grotendeels omringd is door wallen en vesten. De stadskern wordt daarnaast gedeeltelijk begrensd door een haven. Het stadsbeeld wordt verder gedomineerd door de Grote- of Onze Lieve Vrouwe kerk, die een toren heeft van bijna 50 meter hoog en gebouwd is in Gotische stijl. Een ander opvallend gebouw is het voormalige stadhuis uit de 15e eeuw, dat ontworpen is vanuit de beroemde architectenfamilie Keldermans. In dit stadhuis hangt het oudste carillon-klokje van Nederland, eveneens uit de 15e eeuw. Het stadsbeeld wordt verder bepaald door molen De Hoop, die op een van de wallen is gebouwd. Een ander historisch gebouw is de herbouwde Gasthuiskapel. Aan de Markt staat een rooms-katholieke kerk uit het begin van de 20e eeuw. Aan de noordkant van de bebouwde kom ligt over het Schelde-Rijnkanaal de Tholense brug, een witte boogbrug. Over deze brug ligt de provinciale weg N286. Deze weg is de belangrijkste ontsluiting van het eiland Tholen.

Haven

Ten zuiden van de brug ligt de haven van Tholen, in een bocht van de voormalige kreek de Eendracht. Deze bocht is, bij het graven van het Schelde-Rijnkanaal in de jaren '70, aan de noordelijke kant afgedamd. In 2005 is hier de opvallende wijk Waterfront voltooid, met villa's en appartementen direct aan het water. Ter hoogte van de oude stadskern ligt de jachthaven met een historisch scheepswerf. Aan de zuidkant van de haven, bij de aansluiting met het Schelde-Rijnkanaal, is een vluchthaven voor de binnenvaart over dit kanaal.

Oesterputten

Tussen de jachthaven en het centrum liggen nog enkele restanten van voormalige oesterputten. De oesterteelt verdween echter uit Tholen bij de voltooiing van de Oesterdam, toen het zoute water in de voormalige Eendracht zoet werd. Bij de voltooiing van de Oesterdam verloor de haven van Tholen ook haar functie als vissershaven, hoewel er nog steeds een aantal visserschepen liggen gemeerd. Bij de Bergsediepsluis in de Oesterdam is een buitenhaven voor visserschepen.

Terug naar overzicht ´Leuke plaatsjes´


Grootmoeders tijd

Sint Annaland

Sint-Annaland is genoemd naar de schutsheilige van Anna van Bourgondië, Sint Anna, de moeder van Maria. Anna van Bourgondië (c.1435-1508) was een natuurlijke dochter van de Bourgondische hertog Filips de Goede uit zijn buitenechtelijke relatie met Jacqueline van Steenberghe. Ze groeide op aan het Bourgondische hof in de Nederlanden en werd gouvernante van de latere hertogin Maria van Bourgondië. Anna van Bourgondië is op de Zeeuwse eilanden vooral bekend wegens het indijken en inpolderen van schorren. Samen met haar man stichtte ze er dorpen en financierde ze de bouw van kerken, zoals Sommelsdijk (1464) en Bruinisse (1466).

In de volksmond wordt Sint Annaland ook wel Stalland genoemd. Sint-Annaland is een typisch 'Voorstraat dorp'. De kerk is gebouwd op de Ring, die de Voorstraat, waaraan de voornaamste huizen stonden, verbindt met de haven. De jachthaven van Sint-Annaland staat in rechtstreekse verbinding met de Oosterschelde. In de Voorstraat staat het Nonnetjeshuis, een 17e eeuws huis met een trapgevel, waarin drie mensenschuwe zusters woonden. Na de dood van de laatste gingen voor het eerst na jaren de luiken in de gevel weer open. In het voormalige gemeentehuis is het streekmuseum de Meestoof gevestigd. Een museum waarin je nog even terug kan dromen naar grootmoeders tijd. Buiten het dorpje staan twee molens, een houten standerdmolen (18de eeuw) en een stenen korenmolen uit 1847.

Terug naar overzicht: leuke plaatsjes ^



Smalstad

Sint-Maartensdijk

Het dorp Sint-Maartensdijk kreeg in 1485 een deel van de stadsrechten van vrouwe Alienora van Borssele. Dit waren beperkte stadsrechten, en daarom is Sint Maartensdijk een  'Smalstad'. Deze term is de benaming van een aantal kleine steden in het gewest Zeeland. De smalsteden hadden beperkte stadsrechten en waren niet in de Staten van Zeeland vertegenwoordigd, zodat zij geen invloed hadden op het bestuur van het gewest. Naast Sint Maartensdijk behoorden bijvoorbeeld ook Arnemuiden, Brouwershaven, Domburg, Kortgene, en Westkapelle hiertoe. Onder de Zeeuwen wordt Sint Maartensdijk 'Smerdiek' genoemd.

Sint-Maartensdijk was in de Middeleeuwen een bloeiende plaats. In 1434 huwde Frank van Borssele er met de Hollandse gravin Jacoba van Beieren. Hun slot stond aan de noordzijde van het stadje. Door vererving kwam dit in het bezit van de Oranjes. Het  slot werd in 1819 afgebroken.

Sint Maartensdijk is bekend door de band met de Oranjes. Koningin Beatrix is Vrouwe van Sint-Maartensdijk. In het monumentale gemeentehuis van de smalstad, dat in 1628 met financiële steun van prins Frederik Hendrik is gebouwd, hangen nog een aantal 17e-eeuwse portretten van Oranjes.

Terug naar overzicht 'Leuke plaatsjes' ^


Roosevelt's roots in

Oud Vossemeer

De plaats Oud-Vossemeer maakte honderden jaren geleden deel uit van de 'heerlijkheid Oud- en Nieuw Vossemeer en Vrijberghe'. Het plaatsje Nieuw-Vossemeer werd in 1609 definitief drooggelegd. De eerste poging uit 1567 mislukte namelijk. Nieuw-Vossemeer maakte deel uit van de heerlijkheid tot 1809, toen Oud-Vossemeer en Nieuw-Vossemeer werden gescheiden. Vandaag de dag ligt Oud-Vossemeer in Zeeland en Nieuw-Vossemeer in de provincie Noord-Brabant.

Oud-Vossemeer heeft volgens zeggen nauwe banden met een bekende presidentsfamilie uit de Verenigde Staten, namelijk het geslacht Roosevelt. In het begin van de 17e eeuw emigreerde de stamvader van het geslacht Roosevelt vanuit Oud-Vossemeer naar Nieuw-Nederland (New York). Het Wapenschild van de familie Roosevelt hangt in het Ambachtsherenhuis. Op het hoogste punt van het dorp is de Nederlands Hervormde kerk gebouwd. Voor de kerk staat een monument, dat de 4 vrijheden aangeeft. De dorpssmid Johannes Verkerke maakte in de 18e eeuw een smidsklokje, dat nog steeds aan de gevel van de voormalige smidse in de Voorstraat te zien is.

Terug naar overzicht leuke plaatsjes ^


 

Meer dan de meubelboulevard

Poortvliet

Poortvliet wordt voor het eerst vermeld in een oude oorkonde in 1200. Het dorp ligt in een van de oudste bedijkingen en in de grootste polder van het eiland Tholen. Zodra je Poortvliet binnenkomt zie je bij het Zuidplantsoen een woonhuis uit de 18e eeuw, met daarvoor een prachtige tuin met waterpartij, waarin vroeger onder andere de burgemeesters van Poortvliet woonden. De gotische kerk laat duidelijk zien dat Poortvliet in de Middeleeuwen van enig belang was. De kerk is tijdens de 80-jarige oorlog door brand zwaar beschadigd maar werd later herbouwd. Op de torenklok zijn de woorden ‘Vivos Voco Mortus’ te lezen, wat betekent ‘Ik roep de levenden en beween de doden”.

Tegenwoordig is het dorp Poortvliet vooral bekend van de meubelboulevard Bouwman-Potter gevestigd. Er zijn plannen om deze meubelboulevard twee keer zo groot te maken.

Terug naar overzicht 'Leuke plaatsjes' ^


 

Dorp van de Watertoren

Scherpenisse

Scherpenisse ligt westelijk van Poortvliet en oostelijk van Sint Maartensdijk en is één van de oudste dorpen van Tholen.

Het voormalige gemeentehuis van Scherpenisse werd in de 16e eeuw gebouwd door Maria van Nassau, de oudste dochter van Willem De Zwijger. Tegelijk met de bouw van het gemeentehuis is het Cloveniersgilde opgericht, dat het dorp moest beschermen in de woelige jaren van de 80-jarige oorlog. Het schuttersgilde bestaat nog steeds en komt één keer per jaar bij elkaar in de gildenkamer in het gemeentehuis. In een 16e eeuws pand aan de Hoge Markt gevestigd, stopte vroeger de postkoets waarmee de post van Walcheren naar Holland werd vervoerd. Aan de Westkerkseweg staat de molen De korenbloem. Bij de bouw van de molen in 1852 is de bovenkruier door een 1,5 meter dikke laag veen gezakt. Dat is nog steeds te zien aan de balkgaten in de molen, die zich op 1.10 meter van de grond bevinden.

De ca. 50 mtr hoge watertoren is een typisch kenmerk van het dorp. Deze watertoren is dan ook van heinde en ver te zien. De watertoren wordt al jaren niet meer gebruikt, en sinds enige tijd door particulieren bewoond. 

Terug naar overzicht Leuke Plaatsjes ^


Buureiland

Schouwen Duiveland

Schouwen-Duiveland is het meest noordelijke eiland van Zeeland. Het ligt hemelsbreed slechts enkele kilometers van Sint Philipsland verwijderd. Vanuit uw kamer op Hotel Oosterschelde, kunt u Schouwen Duiveland waarschijnlijk zien. En als het pontje vaart, ben u in een mum van tijd in Schouwen Duiveland.

Verfrissend dagje uit
Achter de duinen en de dijken ligt het polderland van Schouwen-Duiveland met zijn levendige stadjes en karakteristieke dorpen die behoren tot de mooiste van Nederland. Omdat het eiland lange tijd een geïsoleerd bestaan heeft geleid, is de eigen identiteit behouden gebleven. Grote industrie ontbreekt. Het platteland kent nog de rust en de ruimte die het eeuwen lang gekenmerkt heeft. Schouwen-Duiveland ligt rondom in het water en dat biedt talloze mogelijkheden tot vermaak en ontspanning. Water biedt een ongekend vrijheidsgevoel en is hèt ultieme middel voor verfrissend dagje uit. De blauwe vlag is ook in 2005 weer uitgereikt aan de gemeente Schouwen-Duiveland voor enkele jachthavens en stranden. Dus o.a. : goede kwaliteit zwemwater, voorzieningen die milieuverontreiniging tegengaan en goede toiletvoorzieningen bij strandovergangen. Het samenspel van land, wind en water door de eeuwen heen heeft de natuur op Schouwen-Duiveland een zeer gevarieerd karakter gegeven. De prachtige natuurgebieden en talloze kreken, welen, inlagen, slikken, schorren en duinen vormen een unieke combinatie.

Lekker uitwaaien
In de lente is het genieten van de vele weidevogels, de bloesems, de ‘bollenvelden’ en het jonge vee. In de zomer zijn het vooral de stranden en het water die een grote aantrekkingskracht uitoefenen. De herfst is geschikt om de historische plaatsjes te gaan bekijken, op het platteland wordt de oogst binnengehaald en ziet men de meeuwen achter de tractoren zwermen, het bos toont zijn herfstkleuren en vele paddestoelen. In de winter als de kou is neergedaald hebben de ganzen de plaats ingenomen van de weidevogels en is het heerlijk uitwaaien op het strand, ook dan biedt Schouwen-Duiveland zo z’n ambiance.

Terug naar overzicht Leuke Plaatsjes ^


 

© 2007 V.o.f. Restaurant 't Veerhuis. Alle rechten voorbehouden.